Φαρμακείο

Ωράριο Φαρμακείου: Δευτέρα 15:00 - 17:00, Τρίτη 15:00 - 17:00, Παρασκευή 14:00 - 16:00

Pharmacy open on Monday 15:00 to 17:00, Tuesday 15:00 to 17:00, Friday 14:00 to 16:00

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Η νέα μας ιστοσελίδα


Σας ενημερώνουμε ότι λειτουργεί η νέα μας ηλεκτρονική τοποθεσία στη παρακάτω διεύθυνση:



Τα νέα μας και σχετικές ειδήσεις θα αναρτώνται πλέον εκεί




Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

Ενδιαφέρον δείχνουν ξένοι δημοσιογράφοι για τις κοινωνικές δομές

Τις μέρες πριν και μετά τις εκλογές, το ενδιαφέρον των ξένων δημοσιογράφων και εκπροσόπων ευρωπαϊκών κομμάτων, για την κατάσταση στην Ελλάδα εντάθηκε, και ειδικά για γις κοινωνικές δομές.

Το ιατρείο μας επισκέφτηκαν ομάδες από Βραζιλια, Γαλλία, Βέλγιο, Ισπανία και Πορτογαλία.

Επισκέπτες από τη Βραζιλία


Το Σάββατο, 17/1 επισκέφθηκε το κοινωνικό ιατρείο αντιπροσωπεία της ευρωομάδας της αριστεράς (GUE) με την πρόεδρο Gabi Zimmer  και την Marisa Matias βουλεύτρια του Μπλόκο της Πορτογαλίας. Από την Αλληλεγγύη για Όλους συμμετείχε η Μυρτώ Μπολώτα που ενημέρωσε ειδικά για την τροφή.

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2015

Greece’s solidarity movement: ‘it’s a whole new model – and it’s working’

Citizen-run health clinics, food centres, kitchens and legal aid hubs have sprung up to fill the gaps left by austerity – and now look set to play a bigger role under a Syriza government.

“A long time ago, when I was a student,” said Olga Kesidou, sunk low in the single, somewhat clapped-out sofa of the waiting room at the Peristeri Solidarity Clinic, “I’d see myself volunteering. You know, in Africa somewhere, treating sick people in a poor developing country. I never once imagined I’d be doing it in a suburb of Athens.”

Few in Greece, even five years ago, would have imagined their recession- and austerity-ravaged country as it is now: 1.3 million people – 26% of the workforce – without a job (and most of them without benefits); wages down by 38% on 2009, pensions by 45%, GDP by a quarter; 18% of the country’s population unable to meet their food needs; 32% below the poverty line.

And just under 3.1 million people, 33% of the population, without national health insurance.

So, along with a dozen other medics including a GP, a brace of pharmacists, a paediatrician, a psychologist, an orthopaedic surgeon, a gynaecologist, a cardiologist and a dentist or two, Kesidou, an ear, nose and throat specialist, spends a day a week at this busy but cheerful clinic half an hour’s drive from central Athens, treating patients who otherwise would not get to see a doctor. Others in the group accept uninsured patients in their private surgeries.
Greek elections: young, broke and voting for change

“We couldn’t just stand by and watch so many people, whole families, being excluded from public healthcare,” Kesidou said. “In Greece now, if you’re out of work for a year you lose your social security. That’s an awful lot of people without access to what should be a basic right. If we didn’t react we couldn’t look at ourselves in the mirror. It’s solidarity.”

The Peristeri health centre is one of 40 that have sprung up around Greece since the end of mass anti-austerity protests in 2011. Using donated drugs – state medicine reimbursements have been slashed by half, so even patients with insurance are now paying 70% more for their drugs – and medical equipment (Peristeri’s ultrasound scanner came from a German aid group, its children’s vaccines from France), the 16 clinics in the Greater Athens area alone treat more than 30,000 patients a month.

The clinics in turn are part of a far larger and avowedly political movement of well over 400 citizen-run groups – food solidarity centres, social kitchens, cooperatives, “without middlemen” distribution networks for fresh produce, legal aid hubs, education classes – that has emerged in response to the near-collapse of Greece’s welfare state, and has more than doubled in size in the past three years.

“Because in the end, you know,” said Christos Giovanopoulos in the scruffy, poster-strewn seventh-floor central Athens offices of Solidarity for All, which provides logistical and administrative support to the movement, “politics comes down to individual people’s stories. Does this family have enough to eat? Has this child got the right book he needs for school? Are this couple about to be evicted?”

As well as helping people in difficulty, Giovanopoulos said, Greece’s solidarity movement was fostering “almost a different sense of what politics should be – a politics from the bottom up, that starts with real people’s needs. It’s a practical critique of the empty, top-down, representational politics our traditional parties practise. It’s kind of a whole new model, actually. And it’s working.”

It also looks set to play a more formalised role in Greece’s future under what polls predict will be a Syriza-led government from next week. When they were first elected in 2012 the radical left party’s 72 MPs voted to give 20% of their monthly salary to a solidarity fund that would help finance Solidarity for All. (Many help further; several have transferred their entitlement to free telephone calls to a local project.) The party says the movement can serve as an example and a platform for the social change it wants to bring about.
Syriza supporters at a pre-election rally in central Athens. Photograph: Yannis Kolesidis/EPA

In the sleek open plan, blonde-wood office she used when she was a successful architect, Theano Fotiou, a member of Syriza’s central committee, was packing leaflets for the last day of campaigning, with the help of a dozen or so exceedingly enthusiastic young volunteers. She is seeking re-election in the capital’s second electoral district. “The only real way out of this crisis is people doing it for themselves,” she said. “If people don’t participate, we will be lost as a country. This is practice, not theory, a new social ideology, a new paradigm – the opposite of the old passive, dependent, consumerist, individualist model. And the solidarity projects we have now are its incubators.”

Fotiou said a large part of the first stage of a Syriza’s government’s programme – ensuring no family is without water or electricity (in nine months of 2013, 240,000 households had their power cut because of unpaid bills); that no one can be made homeless; that the very lowest pensions are raised and that urgent steps are taken to relieve child poverty, now standing at 40% in Greece – was largely inspired by what the party had learned from its involvement in the solidarity movement.

“We’ve gained so much from people’s innovation,” she said. “We’ve acquired a knowhow of poverty, actually. We know more about people’s real needs, about the distribution of affordable food, about how not to waste things like medicines. We’ve gained a huge amount of information about how to work in a country in a state of humanitarian crisis and economic collapse. Greece is poor; this is vital knowhow.”

If the first instinct of many involved in the movement was simply to help, most also believe it has done much to politicise Greece’s crisis. In Egalio, west of Athens, Flora Toutountzi, a housekeeper, Antonis Mavronikolas, a packager, and Theofilos Moustakas, a primary school teacher, are part of a group that collects food donations from shoppers outside supermarkets and delivers basic survival packages – rice, sugar, long-life milk, dried beans – to 50 local families twice a month.

“One family, there are six people surviving on the grandmother’s pension of €400 a month,” said Mavronikolas. “Another, they’ve lived without running water for two months. We help them, yes, but now they are also involved in our campaign, helping others. People have become activated in this crisis. They are less isolated.”

In the central Athens district of Exarchia, Tonia Katerini, another now largely unemployed architect (“There’s not a lot of work for architects right now,” she said), is one of 15 people running a cooperative social grocery that opened a year ago and now sells 300 products, from flour to oranges, olive oil to bread, pasta to dried herbs. The business has grown rapidly and the collective’s members can now pay themselves an hourly wage of €3
A man walks past a closed supermarket in Athens. Photograph: Michael Kappeler/dpa/Corbis

The local “without middlemen” market, one of 30-odd to have sprouted in Athens and several hundred around Greece, where farmers sell their produce for 25% more than they would get from the supermarkets and consumers pay 25% less, takes place only once a month, and the group wanted to set up a small neighbourhood grocery offering similarly good value, high quality foodstuffs directly from small producers.

Ninety per cent of the products the store sold were “without middlemen”, Katerini said, and about 60% were significantly cheaper than in the supermarket. Several come from other solidarity projects – the store’s soap, for example, is made by a collective of 10 unemployed people in Galatsi.

“All these projects, it’s very important to me, are not just helping people who need it, but they represent almost the start of a new kind of society,” Katerini said. “They are run as direct democracies, with no hierarchy. They are about people taking responsibility for their lives, putting their skills to use, becoming productive again.”

Katerina Knitou has devoted the past few years to preventing people from losing their homes. Part of a group of lawyers formed to fight a much hated “emergency house tax”, her focus has switched to the one in three Greek households fearing repossession or eviction – either because they are among the 320,000 families behind on mortgage or other debt repayments to their bank, or one of the 2.45 million Greeks who have been unable to pay a recent tax bill.

Knitou, a Syriza member like almost all those involved in the movement, gives free legal advice on how to avoid foreclosure and eviction. In the first half of last year 700 homes were either repossessed by the banks or foreclosed on by the Greek state over unpaid tax or social security bills. (With colleagues, Knitou also occasionally takes more direct action, disrupting – and preventing – planned auctions of repossessed and foreclosed homes.)

“This whole thing,” she said, “has made a lot of people very aware, not just of what they face, but also of what they can – and must – do. Expectations are going to be high after Sunday, but there are of course limits to what even a Syriza government will be able to do. It’s up to us, all of us, to change things. And honestly? This feels like a good start.”

source: http://www.theguardian.com/world/2015/jan/23/greece-solidarity-movement-cooperatives-syriza

Φωτορεπορτάζ από γαλλική ιστοσελίδα

Face à la désorganisation du système de santé et des hôpitaux en Grèce, et à l'appauvrissement de la population, des médecins, dentistes, pharmaciens et militants associatifs et politiques ont créé en janvier 2013, au centre de santé d'Athènes, une clinique et une pharmacie sociale de solidarité. Les 7 000 patients pris en charge depuis l'ouverture, souvent sans protection sociale, peuvent se faire soigner gratuitement. Léna est militante de SYRIZA. Elle coordonne les bénévoles et gère la clinique.





Χωρίς χρήματα τα Κέντρα Αναφοράς για την γρίπη

Σοκ προκαλεί η αποκλειστική είδηση που μεταδίδει σήμερα το iatropedia σχετικά με την χρηματοδότηση του ΚΕΕΛΠΝΟ... Εν μέσω κύματος γρίπης έχουν στερέψει από χρήματα τα Κέντρα Αναφοράς που πραγματοποιούν τις εργαστηριακές εξετάσεις ενώ δεν υπάρχει τρόπος και ανανέωσης των συμβάσεων για γιατρούς και νοσηλευτές των ΜΕΘ. 

της Μαρίας Τσιλιμιγκάκη

Εδώ κι ένα χρόνο έχει σταματήσει η χρηματοδότηση του ΚΕΕΛΠΝΟ και των εργαστηρίων που πραγματοποιούν τις εξετάσεις για τις μεταλλάξεις του ιού της γρίπης αλλά και την πιστοποίηση των κρουσμάτων. Κι όλα αυτά εν μέσω έξαρσης ενός νέου υπότυπου της γρίπης Α που έχει προκαλέσει ήδη 12 θανάτους στη χώρα. Αυτό αποκαλύπτει στο iatropedia ο καθηγητής Μικροβιολογίας του Παν. Αθηνών, Αθ. Τσακρής. Όπως μας δήλωσε εξάλλου, πρόκειται για κονδύλι 40.000 ευρώ ανά έτος για κάθε εργαστήριο- κέντρο αναφοράς.
Την ίδια ώρα, έληξαν από τον Δεκέμβριο οι συμβάσεις των γιατρών και των νοσηλευτών των ΜΕΘ που έχουν προσληφθεί και πληρώνονται από το ΚΕΕΛΠΝΟ και δεν υπάρχουν χρήματα για επαναπρόσληψή τους. Κατά τα άλλα, έχουμε εκλογές...

πηγή: http://www.iatropedia.gr/articles/read/8282

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Επίσκεψη ευρωπαίων βουλευτών και ευρωβουλευτών στο ΚΙΦΑ


Το Σάββατο, 17/1 επισκέφθηκε το κοινωνικό ιατρείο αντιπροσωπεία της ευρωομάδας της αριστεράς (GUE) με την πρόεδρο Gabi Zimmer και την Marisa Matias βουλευτή του Μπλόκο της Πορτογαλίας.

Από την Αλληλεγγύη για Όλους συμμετείχε η Μυρτώ Μπολώτα που ενημέρωσε ειδικά για την τροφή.

Au cœur d’athènes, une officine fait de la résistance à l’austérité

Sofia Tzitzikou au dispensaire social KIFA 
Photo : Stefania Mizara

Pharmacienne, Sofia Tzitzikou est l’un des piliers du dispensaire social d’Omonia, dans le centre d’Athènes. Avec son compagnon, 
Thanassis Kourtis, un Kurde originaire de Syrie, elle résiste à l’austérité en donnant chaque jour sens au mot « solidarité ».

source: http://www.humanite.fr/au-coeur-dathenes-une-officine-fait-de-la-resistance-lausterite-563409?IdTis=XTC-FT08-A5F5NK-DD-ZH28-DQ8Y

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Ξεκινά η κατάθεση αιτήσεων για το πρόγραμμα «Ένδεια»

Ξεκίνησε από την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου, από τον δήμο Αθηναίων, η διαδικασία υποβολής αιτήσεων για το πρόγραμμα «Ένδεια», στο πλαίσιο του οποίου ενισχύονται οικονομικά, περισσότεροι από 450 πολίτες, οι οποίοι αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.

Στους συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη, παρέχεται εφάπαξ οικονομική στήριξη, η οποία ανέρχεται μέχρι το ποσό των 600 ευρώ, σύμφωνα με κριτήρια που έχει ορίσει διαπαραταξιακή επιτροπή. Η περίοδος κατάθεσης των απαιτούμενων δικαιολογητικών είναι μέχρι τις 15 Μαρτίου 2015.

Η πρωτοβουλία «ΕΝΔΕΙΑ 2015», αποτελεί πρόγραμμα του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας που υλοποιεί ο δήμος Αθηναίων και ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 200 000 ευρώ.

Την αίτηση και τα απαιτούμενα δικαιολογητικά οι ενδιαφερόμενοι βρίσκουν στην ιστοσελίδα του δήμου Αθηναίων, www.cityofathens.gr. Αφού συμπληρωθούν, υποβάλλονται, μαζί με τα απαραίτητα παραστατικά, είτε σε ένα από τα Σημεία Εξυπηρέτησης του Δημότη της περιοχής τους, είτε στο Γενικό Πρωτόκολλο (Λιοσίων 2, 2ος όροφος), είτε στην Αγίου Κωνσταντίνου 14, 2ος όροφος (γρ. Πρωτοκόλλου).


ΣΗΜΕΙΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΔΗΜΟΤΗ 

1η Δημοτική Κοινότητα 

Πλ.Ηρώων 3, Πλ.Ψυρρή, 105 54 

Τηλ.: 210 3256825

2η Δημοτική Κοινότητα 

Υμηττού 251, Παγκράτι, 116 32 

Τηλ.: 210 7522293


3η Δημοτική Κοινότητα 

Τριών Ιεραρχών 74,118 51 

Τηλ.: 210 3427310


4η Δημοτική Κοινότητα 

Λένορμαν και Αλεξανδρείας 35, Κολωνός, 104 41 

Τηλ.: 210 5157882


5η Δημοτική Κοινότητα 

Πατησίων 237, Πλ.Κολιάτσου , 112 54 

Τηλ.: 210 8623320


6η Δημοτική Κοινότητα 

Δημοτική Αγορά Κυψέλης, Φωκίωνος Νέγρη 42 

Τηλ.: Γραμματεία: 210 8252227


7η Δημοτική Κοινότητα 

Πανόρμου 59, Αμπελόκηποι, 115 24 

Τηλ.: 210 6919945


πηγή: Δήμος Αθηναίων

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

Κλείνει λόγω υποστελέχωσης η Παθολογική Κλινική του Νοσοκομείου Πύργου

Την εικόνα που δυστυχώς παρουσιάζουν αρκετές κλινικές δημοσίων νοσοκομείων της χώρας, παρουσιάζει και η Παθολογική Κλινική του Νοσοκομείου Πύργου, σύμφωνα με ανακοίνωση της ένωσης νοσοκομειακών γιατρών Πύργου - Ανδρίτσαινας - Γαστούνης:

"Είναι γνωστό ότι το Νοσοκομείο Ηλείας –Νοσηλευτική Μονάδα Πύργου λειτουργεί με σοβαρές ελλείψεις προσωπικού που πλέον αδυνατεί να καλύψει βασικές ανάγκες λειτουργίας ως δευτεροβάθμιο νοσοκομείο.

Ειδικότερα στην Παθολογική κλινική από τις 14 /12/2014 έχουν απομείνει μόνο δυο ειδικευμένοι ιατροί παθολόγοι από τους επτά που απαιτούνται για να λειτουργήσουν εύρυθμα τα κάτωθι τμήματα

1. ΤΕΠ

2.Τακτικά εξωτερικά ιατρεία

3. Διαβητολογικό ιατρείο

4.νοσηλεία και φροντίδα νοσηλευομένων ασθενών με μέσο ορό 40 ασθενών σε ημερησία βάση

Ο κίνδυνος πλέον η ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΤΗΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΠΥΡΓΟΥ να μην μπορεί να νοσηλεύσει παθολογικά περιστατικά είναι πλέον κάτι παραπάνω από ορατός .

Καλούμε την διοίκηση, και τους βουλευτές του νομού Ηλείας να λύσουν το πρόβλημα".


πηγή: http://www.ertopen.com

Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

Αλληλεγγύη εντός τόπου και χρόνου


Το Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Αθήνας οργάνωσε εκδήλωση στο πλαίσιο της καμπάνιας υποστήριξης του Κομπάνι την Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2014 στα γραφεία της εφημερίδας «Εποχή».

Η κεντρική ομιλία έγινε από την Θεανώ Φωτίου, βουλευτή Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ παραμβάσεις έγιναν από την Σοφία Τζιτζίκου, αντιπρόεδρο της Unicef και φαρμακοποιό στο ΚΙΦΑ, τον Δημοσθένη Παπαδάτο-Αναγνωστόπουλο, τον Γιώργο Τσαρμπόπουλο εκ μέρους της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και τον Αλέκο Αναστασίου εκ μέρους του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες.


Ο φωτογράφος Μιχάλης Καραγιάννης πρόβαλε φωτογραφίες του από τον αγώνα και την προσφυγιά των Κούρδων του Κομπάνι, ενώ μίλησε και η Rosh Muslem, από τις γυναίκες αγωνίστριες του Κομπάνι και πρόσφυγας τώρα στην Ελλάδα.
Ξημερώματα Πέμπτης, στην πλατεία Συντάγματος — με τη Μαρία, τη Μάνια, τον Αλέξανδρο και τη Γρηγορία από τη Νεολαία. Περιμένουμε το ασθενοφόρο για τον Αλί κάτω από μια τέντα: βρέχει καρέκλες. Ο Αλί είναι εξαντλημένος. Μάταια προσπαθούν να τον διασκεδάσουν οι άλλοι, βγάζοντας φωτογραφίες με τα κινητά μες τη βροχή. Πριν κοιμούνταν δίπλα του, γύρω από την είσοδο του μετρό, τυλιγμένοι καθένας από μια κουβέρτα. Τώρα περιμένουμε όλοι μαζί. Όσο κοιμούνταν, σκεφτόμουν το «δίκιο» του Άδωνη Γεωργιάδη: οι Αθηναίοι ξέρουν από φτώχεια, οι παλιότεροι και από προσφυγιά· ξέρουν, όμως, δεν σημαίνει ότι θέλουν και να τη βλέπουν. Τώρα σκέφτομαι ότι προέχει να μην πάθει κανείς πνευμονία και να μην αργήσει το νοσοκομειακό. Ευτυχώς φτάνει γρήγορα. Ο Αλί φοβάται να μπει: δεν μιλάει αγγλικά, για ελληνικά ούτε λόγος. Κι αν συλληφθεί; Με τα πολλά πείθεται· σε λίγο φτάνουμε στον Ευαγγελισμό. Πρώτο πρόβλημα: ο Ευαγγελισμός θυμίζει χώρα σε πόλεμο. Δεύτερο: με τον Αλί χωρίς γρι αγγλικά, με τα αραβικά να μην είναι το δυνατό μας σημείο, πώς διάβολο θα εξεταστεί; Ώσπου να συνεννοηθούμε με το Σύνταγμα, το πρώτο πρόβλημα λύνει το δεύτερο: μέσα στον τόσο κόσμο, δίπλα μας, είναι ένας Σύριος με τον αδελφό του. Χάρη στα αγγλικά του, η απόγνωση της νοσοκόμας μετριάζεται.
Απόγνωση: αν ο Ευαγγελισμός θυμίζει χώρα σε πόλεμο, το μείζον στον πόλεμο είναι να είσαι αποτελεσματικός. Εξού και η ιεράρχηση των περιστατικών, η απόσταση από το δράμα του καθενός — απόσταση που στις τέσσερις τη νύχτα γίνεται συχνά κυνισμός. Σκηνικό πολέμου. Ακούγεται υπερβολή; Όσες ώρες περιμένουμε την εξέταση των δύο, του Αλί και του συμπατριώτη του, ο εθελοντής διερμηνέας μας βλέπει τον αδερφό του να διπλώνεται από τον πόνο και δεν τον χωράει ο τόπος: «Τον έφερα στους ώμους. Περπατήσαμε μιάμιση μέρα από την Αλβανία. Είναι ο μόνος που έχω. Ακόμα και στη Συρία, τόση ώρα θα τον είχανε δει».
Για δεύτερη φορά τα τελευταία πέντε χρόνια, και πάλι σε νοσοκομείο, κάνω την ίδια σκέψη: αυτό το σκηνικό πολέμου κάνει τον λόγο της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και τους μετανάστες να μοιάζει συχνά ανεπίκαιρος, εκτός τόπου και χρόνου. Τώρα που και έξω, άρα πολύ περισσότερο εδώ, η κρίση κάνει την Ελλάδα το κύριο ή το μόνο θέμα, οι αρχιτέκτονες του φόβου έχουν διαρκώς ευκαιρίες να επιχειρηματολογούν γιατί η φροντίδα που λιγοστεύει πρέπει να προορίζεται πρώτα, αν όχι μόνο, για Έλληνες: στον πόλεμο ο καθένας κοιτάει πρώτα τον εαυτό του. Τώρα, θέλω να πω, που το δικό μας «αλληλεγγύη για όλους» είναι πιο επείγον από ποτέ, ένα νοσοκομείο στο κόκκινο, με ασθενείς να νιώθουν στο έλεος και εργαζόμενους εξουθενωμένους, η πραγματικότητα μοιάζει να δουλεύει σε βάρος και των καλύτερων προθέσεών μας. Έχουν δίκιο οι μισαλλόδοξοι;
Καθόλου. Στον πόλεμο, το «ο καθένας τον εαυτό του» είναι ο βέβαιος δρόμος προς τη συντριβή όλων. Η νίκη, από την άλλη, έχει δύο προϋποθέσεις που αλληλοσυμπληρώνονται: φρόνημα και στρατηγική. Στο προσφυγικό, εν προκειμένω, δεν αρκεί η εκφώνηση της στρατηγικής από μια κατά τα άλλα κατοικίδια Αριστερά· δεν αρκεί όμως και ο αέναος ακτιβισμός. Αυτή τη διπλή επίγνωση προσπαθήσαμε να συνδυάσουμε από τις 19 Νοέμβρη που έφτασαν οι πρόσφυγες από τη Συρία στο Σύνταγμα. Κι αυτό κάνουν εξαρχής η Συνέλευση Αλληλεγγύης, οι αντιρατσιστικές οργανώσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νεολαία του.
Τι θέλω να πω: Ότι χωρίς την πραγματική παρουσία ανθρώπων πεισμένων, που ό,τι λένε το εννοούν, δηλαδή το κάνουν, χωρίς την επιμονή και την επινοητικότητά τους για να δοθούν άμεσα λύσεις σε συγκεκριμένα προβλήματα, δεν μπορεί να σταθεί καμία αριστερή πολιτική. Την ίδια στιγμή, η δύναμη αυτών των ανθρώπων είναι σκόρπια δύναμη, αν μείνει απλώς στον ακτιβισμό και την «άμεση δράση». Εδώ και καιρό πια δεν φτάνει να είμαστε (μόνο) καλοί ακτιβιστές ή προπαγανδιστές. Χρειάζεται εγρήγορση και πέρα απ’ το άμεσο, για τη μέση και τη μακρά διάρκεια. Εν προκειμένω, όχι μόνο για την προσωρινή στέγαση, την περίθαλψη και την παροχή διερμηνείας. Αλλά και για τη μεσοπρόθεσμη στήριξη: τη δημιουργία ενός διαδημοτικού ξενώνα, για παράδειγμα. Και τέλος για την μακροπρόθεσμη κοινωνική ένταξη. Όχι απλώς για την αποδοχή του «διαφορετικού». Αλλά για τη στήριξη δομών και εργαζομένων, και παράλληλα για κάτι που θα άκουγαν και δεξιότερα από μας: για την άμεση ενεργοποίηση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης των κρατών-μελών της ΕΕ (Οδηγία 2001/55/ΕΚ), από κοινού με τις χώρες του Νότου, προς τις οποίες οι προσφυγικές ροές θα συνεχιστούν.
Την Πέμπτη το βράδυ μαθεύτηκε ότι ένας από τους απεργούς πείνας του Συντάγματος, ο γιατρός Ayman Ghazal, προσπαθώντας να επιστρέψει με τον μόνο τρόπο που επιτρέπεται, δηλαδή «παράνομα», πέθανε στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Οι παραπάνω σκέψεις αφιερώνονται στη μνήμη του.